Να ξέρει:

• να αφηγείται μια περιπέτεια, να συνθέτει παραμύθια, να περιγράφει πρόσωπα και καταστάσεις
• να αναγνωρίζει λογοτεχνικά κείμενα
• Να αναγνωρίζει το ρόλο του γλωσσικού και του εξωγλωσσικού περιβάλλοντος στον προσδιορισµό της σηµασίας των λέξεων, τον πολύσηµο χαρακτήρα των λέξεων και τη λειτουργία της πολυσηµίας (όταν δηλαδή µία λέξη έχει πολλές σηµασίες, π.χ. φύλλο)
• τη κλίση ρημάτων β’ συζυγίας (που λήγουν σε -ώ με τόνο) στην Ενεργητική και Παθητική Φωνή και σε όλες τις εγκλίσεις
• τα αποσιωπητικά, τη διπλή παύλα, την παρένθεση και το κόμμα τα ανισοσύλλαβα αρσενικά και ουδέτερα ουσιαστικά σε -μα, τα προπαροξύτονα αρσενικά σε -ος, τα θηλυκά σε -α και -η και τα ουδέτερα σε -ος
• τους αδύνατους τύπους προσωπικών αντωνυμιών και οριστικού άρθρου
• τα επίθετα από τις μετοχές
• τη χρήση των ουσιαστικών ως συμπληρώματα άλλων ουσιαστικών και να ανανωρίζει τα επιφωνήματα
• το επίθετο ο πολύς, η πολλή, το πολύ, τη λειτουργία του επιθέτου και τα παραθετικά
• την ορθογραφία ρημάτων και μετοχών,
• τον τονισμό του πού-που και του πώς-πως, τις συντομογραφίες, τα αρκτικόλεξα και το αχώριστο μόριο α (αν-)
• τις χρονικές προτάσεις, τους ειδικούς συνδέσμους, τη δομή της πρότασης Υ-Ρ-Κ, το ασύνδετο σχήμα, τις ελλειπτικές και σύνθετες προτάσεις
• να παράγει ρήματα από ονόματα, να σχηματίζει οικογένειες λέξεων, αναγνωρίζει τη σημασία των λέξεων στον μεταφορικό λόγο